Trouwden
met
Uit dit huwelijk .. kinderen:
| |
naam |
geboren |
plaats |
overleden |
plaats |
oud |
relatie |
kinderen |
| 1 |
Maria |
*1950 |
Boechout Antwerpen [België] |
|
|
|
0 |
0 |
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
BOECHOUT - Op 11 mei is het precies 60 jaar geleden dat Germaine Gommers - Van Meroye cafe Wolfsput langs de Provinciesteenweg in Boechout opende. Op een klein bordje achter de toog staat haar lijfspreuk te lezen: ,,Niet zagen, niet zeveren, maar zuipen''. Voor een gesprek met haar zagen we deze spreuk even over het hoofd.
In mei '42 namen Germaine Van Meroye -ze was toen 21- en haar echtgenoot Jos Gommers het cafe annex winkel over van haar schoonouders. Vooraan was de kruidenierszaak gevestigd, achteraan de cafetoog. ,,De winkel heeft niet lang bestaan door de oorlog: de mensen moesten toen met bonnen betalen en er was niet veel koopwaar ter beschikking. Het cafe draaide des te beter, want voor het cafe was plaats voor een terras en een tent,'' vertelt ze.
Het keerpunt kwam begin jaren zeventig, toen de Provinciesteenweg werd verbreed en het terras verdween; bovendien rees er een serieus parkeerprobleem. ,,Voordien waren het voornamelijk fietsers die ons cafe opzochten, waaronder mensen uit de buurt en diamantairs uit de Kempen die onderweg halt hielden. Nu stoppen er geen passanten meer en heb ik een vast kli*nteel uit de buurt,'' gaat ze verder.
Na het overlijden van haar echtgenoot in '84 ging ze alleen door met het cafe. Gezien haar gezegende leeftijd van 81 jaar heeft ze talrijke klanten overleefd: ,,Dat komt hier aan de toog nog regelmatig ter sprake: we hielden het cafe open van 's ochtends 10 uur tot laat in de nacht. Er waren vaste kliekjes die kwamen kaarten. De klanten wisten dat ze zich moesten gedragen en dat ze de boel niet op stelten moesten zetten.'' Aan dat laatste wordt geenszins getwijfeld, want tot vandaag staat de cafebazin kordaat achter de toog tot 21 uur, donderdag uitgezonderd.
Tegelijk mijmert ze over de vele avonden dat er enorm plezier gemaakt werd. Aan het interieur van het cafe werd in de loop der jaren amper iets gewijzigd, alleen verhuisde de toog naar het voorste vertrek van de woning.
,,Het cafe was een echt biercafe, maar mettertijd werd er steeds minder gedronken ten gevolge van de WODCA-acties,'' waarbij ze duidelijk laat blijken dat ze niet opgezet is met die controles. Die zijn overigens - met dancing La Rocca op een boogscheut van cafe Wolfsput vandaan - schering en inslag op de Provinciesteenweg.
Zestig jaar cafe houden is niet min, maar voor Germaine Gommers hoeft al die belangstelling niet. Er zijn geen festiviteiten gepland, maar ze zal er naar goede gewoonte wel een pint op drinken want dat raakt ze -haar lijfspreuk indachtig- niet verleerd. (KCL).
Bron: diverse Belgiesche kranten. Datum: 11/05/2002.
foto bron: Rene Storm.
Pagina afdrukken |
