Maria Cornelia van Keirsbilck - de Groof - Storm
|  |
Maria Cornelia (Marie) van Keirsbilck - de Groof - Storm groof - Storm, geboren te Antwerpen [België] Walenstraat nr 19 op 9 dec 1881, gedoopt Rooms Katholiek op 10 dec 1881 St .Amanduskerk, Huisvrouw, overleden (72 jaar oud) te Boechout Antwerpen [België] op 7 nov 1954. |
- Vader:
Petrus Josephus Leonard (Peter) Storm, zn. van Franciscus (Francis) Storm (infanterist bij de Militie) en Anna Storm - Scheirlinckx (Kleermaakster), geboren te Antwerpen [België] op 6 aug 1847 Akte nr:1671, gedoopt Rooms Katholiek te Antwerpen [België] op 6 aug 1847, Scheepstimmerman Nationale militie in 1867 doorlopen, trouwden(resp. 21 en 20 jaar oud) te Antwerpen [België] op 19 nov 1868 (getuigen: Franciscus storm, Anna scheirlinckx, Petrus johannes van landechem en Sophia wouters).
|  |
|  |
relatie(1), (ontb. door overlijden)
met Leopold (Leo) van Keirsbilck, geboren te Onbekend Nl circa 1 jan 1881.
Tante Marie had een wasmachine !!!!! En dat in een tijd dat de meeste mensen de was nog een paar uur op het gas lieten koken in een wasketel en daarna het wasgoed met teil en wasbord.
verder behandelden was dit echt iets bijzonders. Nu moet je je die wasmachine niet voorstellen als een eenvoudiger type van de tegenwoordige.
wasmachines. Hij bestond namelijk uit een open, ronde, houten bak op poten.
Op de bodem van die bak een liggend kruis met aan de uiteinden rechtopstaande houten staven.
van ongeveer 15 of 20 cm lang. Het ding stond in de badkamer die vrij groot was, ik schat zo een drie meter breed en vijf of zes meter lang. Als er dan gewassen ging worden werd eerst de bak met warm water gevuld dat zo uit de.
geyser werd getapt. Wat een luxe ! Dan werd er zeep bijgevoegd en werd het ding aangezet. Het kruis op de bodem begon dan heen en weer gaande bewegingen te maken waardoor.
een sopje werd gemaakt. Na vijf minuten werd hij uitgezet, wasgoed in de bak, weer aangezet en dan een minuut of 20 draaien. Er moest alleen niet te veel water of wasgoed.
in de bak worden gedaan want dan spoelde het water over de rand van de bak met het risico dat de electromotor die er onder zat nat zou worden. En als hij nat wordt springt de Fons uit zijn vel, volgens Tante Marie. Ik heb altijd met spanning op het moment gewacht.
dat dat eens zou gebeuren.
Na 20 minuten draaien werd hij weer uitgezet en werd er onderin een kraantje open gedraaid waardoor het water wegliep naar de afvoer.
Dan kraantje weer dicht, schoon water er in en 10 minuten spoelen.
Water uit de was verwijderen werd gedaan met de wringer. Maar meestal vonden de dames dan de was dan nog niet droog genoeg en stonden ze met z'n twee-en de boel nog met de hand na.
te wringen. Al met al nog een aardige klus maar volgens mijn moeder had ze.
nu maar een kwart van de tijd nodig die het normaal kostte.
Bron: Luc de Groot. relatie (2) met Franciscus (Flor) de Groof, geboren te Onbekend Nl circa 1 jan 1881, relatie(1) met Eerste Vrouw Van (Flor) de Groof, geboren te Onbekend Nl circa 1 jan 1885.
Voor de oorlog had Franciscus de Groof een garagebedrijf in de Nieuwe Uilenburgerstraat naast en onder het pand waar grootmoeder Octavia woonde. Hij was gehuwd met Maria Cornelia Storm, de jongste zuster van grootvader Franciscus. Mijn moeder kwam vaak bij Nonkel Flor en tante Marie, waarschijnlijk ook omdat haar eigen moeder er boven woonde en hielp dan vaak in de garage, voornamelijk met benzine tanken. Zo heeft ze ook mijn vader ontmoet die in die tijd rond reed met de bestelauto van de firma RAMI, een firma die overigens nog steeds bestaat aan de de Ruyterkade. Waarom Franciscus de Groof Nonkel Flor genoemd werd weet ik niet, misschien een Belgische verbastering van de naam.
Vlak voor de oorlog of misschien in het begin van de oorlog zijn Nonkel Flor en Tante Marie verhuisd naar Boechout aan de rand van Antwerpen waar ze een autosloperij zijn begonnen.
Na de oorlog in de zomer van 1945 kwamen Nonkel Flor en Tante Marie elke vijf of zes weken bij ons op visite. Ze hadden toen een Citroen traction avant en omdat de benzine in 1945 duur was werden deze reisjes van Boechout naar Amsterdam gefinanceerd met het smokkelen van sigaretten. In Nederland was tabak nog steeds op de bon en sigaretten waren moeilijk en met mondjesmaat te krijgen.
Dus kwamen ze elke zes weken met een kofferbak vol met sigaretten bij ons binnen vallen.
Mijn vader had daar wel adresjes voor, vooral doordat hij door zijn contacten met de illigaliteit in de oorlog veel kennissen had die zich graag met zwarte handel bezig hielden.
Wat ik nog weet van die sigaretten is dat er een merk bij was dat BANGLE heette. Hierop stond een grijze olifant met een opgeheven rechter poot waar om heen een roodgloeiende ring zat. Yvonne had verschrikkelijk medelijden met die olifant en heeft toen nog gevraagd om dat merk niet meer mee te brengen omdat ze het zo zielig vond.
Later zijn we heel vaak in Boechout op vakantie geweest, soms wel drie keer per jaar dus met de paas-.
kerst- en zomervakantie. Nonkel Flor en tante Marie hadden een heel groot huis en ze woonden aan de.
rand van het dorp, dus als je bij hen de achterdeur uitliep stond je midden tussen de velden.
Op de begane grond was een grote woonkeuken, een serre langs de hele gevel en verder waren alle kamers.
daar ingenomen door Nonkel Flor"s handel. Dus als je een van die kamers binnenliep stond hij helemaal.
vol met toontafels vol met kogellagers, een andere kamer vol met moertjes en een derde vol met boutjes.
De eerste verdieping had een grote badkamer, drie slaapkamers en een ""mooie"" kamer waar wij dus.
niet mochten komen. Die was alleen bestemd voor als de pastoor op bezoek kwam.
Dan was er nog een zolder maar die lag alleen vol met oude kranten en andere rommel.
Wat me er verder nog van bij staat is de dagelijkse ceremonie van het prikken. Tante Marie had.
namelijk suikerziekte in een ver gevorderd stadium en moest dagelijks een injectie hebben.
Dit werd dus gedaan door Nonkel Flor en dat was dus elke dag een hele happening.
Zondags gingen we meestal een eindje rijden met de Citroen traction avant.
Dan werd meestal gevraagd waar we naar toe zouden willen en mijn moeder zei dan.
steevast Dinant. Dat werd dan goed bevonden en reden we die richting uit maar onderweg.
kwam Nonkel Flor altijd met een excuus. Of het was te laat in de dag of het regende of iets.
anders maar het resultaat is dat we nooit in Dinant zijn gekomen.
Ik denk dat de goede man de <p align="center"><a href="javascript:window.print()">
<img src="printer.jpg" border="0" alt="Pagina afdrukken"></a>
<a href="javascript:window.print()">Pagina afdrukken</a></p>tand Boechout - Dinant gewoon te groot vond.
Bron: Luc de Groot. Uit deze relatie een dochter
Pagina afdrukken |
