De opvang van vluchtelingen in Nederland tijdens de Eerste Wereldoorlog 1914-1918
Over burgers en militairen op de vlucht voor het oorlogsgeweld en hun verblijf in vluchtoorden en interneringskampen.
Na de Duitse inval in België bij het uitbreken van de oorlog op 4 augustus 1914 werd Nederland in de maanden daarna overspoeld door vluchtelingen (volgens schattingen meer dan 1.000.000) die vanuit België de grens overtrokken om op Nederlandse bodem bescherming te zoeken.
Onder deze vluchtelingen bevonden zich ook veel militairen. Dit waren voor het merendeel Belgen maar hieronder waren ook Engelsen en Duitsers. Deze militaire vluchtelingen werden ondergebracht in interneringskampen. Dit geschiedde in overeenstemming met de internationale afspraken, vastgelegd tijdens de 2e Vredesconferentie van Den Haag in 1907.
Het grootste deel van de burgervluchtelingen keerde voor het einde van het jaar weer terug naar huis. Meer dan 100.000 Belgen bleven echter in Nederland achter. Van deze groep werden degenen die niet zelf in hun levensonderhoud konden voorzien ondergebracht in vluchtoorden
die onder toezicht stonden van de Nederlandse overheid. |